dag 68 Bramen plukken

bramenVandaag besloot ik bramen te gaan plukken. Vijf minuten rijden van mijn huis is een lange weg met aan weerszijden vele bosjes bramenstruiken.  Ik had een emmer en bakje meegenomen en hoewel er nog veel bramen niet rijp waren kon ik toch nog genoeg sappige bramen ontdekken. Ineens kwam er een gedachte van een bericht dat ik had gelezen op facebook van een vrouw die in Nederland bekeurd was voor 800 euro omdat ze bramen had geplukt. Hier is dit helemaal niet aan de orde en valt dit niet onder illegaliteit. Ik wuifde de gedachte weg. Even later hoorde ik een boer telefoneren tijdens het werk op zijn land en hij noemde een paar keer het woord “zena” dat vrouw betekent. Mijn gedachten namen een sprongetje en ik betrok het telefoongesprek op mij en een angst overviel mij. Alhoewel ik het een belachelijke gedachte vond dat iemand het over mij zou hebben omdat ik in de buurt stond, was de gedachte toch prominent aanwezig. Ik ben verder gegaan en na twee uur reed ik weer naar huis.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat een gedachte van een bericht dat ik heb gelezen op fb van een vrouw die bekeurd is in Nederland op mezelf te betrekken terwijl ik in een ander land woon waar hele andere wetten en regels gelden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een angst te creëren om een boete te krijgen voor het plukken van bramen op een plek waar dit helemaal niet verboden is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat iemand die het woord vrouw gebruikt in een telefoongesprek mij hiermee bedoeld in de veronderstelling dat ik geen bramen mag plukken op die plaats.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik me gewaar ben van mijn fysieke tijdens het bramen plukken maar onderhand gedachten creëer dat ik iets illegaals doe.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en geaccepteerd te hebben bij het plukken van bramen in mijn adem te blijven wanneer ik merk dat ik in mijn mind beland.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en geaccepteerd te hebben in volledige vrijheid het plukken van bramen te kunnen uitoefenen en steeds weer in gedachten verdwijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij het passeren van een (andere) boer die zijn tractor aan het repareren was me zo vriendelijk mogelijk te presenteren om mezelf zo acceptabel te laten lijken om daar op die plek bramen te plukken.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en geaccepteerd te hebben om te kunnen genieten van het bramen plukken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben om berichten die ik lees op fb persoonlijk te nemen en me eigen te maken door te denken dat ze voor mij bestemd zijn en zo een angst te creëren die totaal onrealistisch is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben uit angst steeds in de buurt van mijn auto te blijven om zodoende de mogelijkheid te hebben snel te kunnen instappen en wegrijden indien nodig.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik tijdens het plukken van bramen wat schaapachtig rondkeek wanneer er een auto passeerde in de verwachting een opmerking te krijgen over mijn gedrag.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me bang en unheimisch te voelen op dat stille landweggetje.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me zorgen te maken over mezelf dat ik na het lezen van een bericht op fb een angst in mezelf creëer waarin ik me afvraag of ik dit niet doe bij alle berichten die ik lees, waarbij ik er pas achter kom als ik in een soortgelijke situatie kom.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben uiteindelijk opgelucht naar huis te rijden met een paar kilo bramen omdat alles goed afgelopen was.

Ik stel mezelf ten doel met niet steeds te identificeren met fb berichten maar te stoppen en te ademen.

Ik stel mezelf ten doel binnenkort weer bramen te gaan plukken en bij het voelen van angst te stoppen en te ademen.

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s