dag 67 Woest!

woestSteeds vaker lees ik dat politieagenten en justitie op grote schaal betrokken zijn bij kindermishandeling. Ouders en verzorgers staan met hun rug tegen de muur en kunnen niets hiertegen beginnen. Dit maakt me misselijk en woest. Als ik dergelijke berichten lees slaap ik slecht en spookt het de hele dag door mijn hoofd. Ik bemerk ook een grote angst om zo’n maatschappij/wereld te leven. Hierdoor gaan de vreselijkste scenario’s een rol spelen in mijn mind. In wat voor wereld leven we? Hoe gestoord zijn mensen bezig om zoveel leed te veroorzaken?

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben woest te zijn om wat mensen die een bevoorrechte en beschermde positie hebben kinderen aandoen en voor hun leven te traumatiseren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben misselijk te worden bij het lezen van interviews van mensen die met hun rug tegen de muur staan en nergens verhaal kunnen halen omdat daders beschermd worden in de maatschappij.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij mezelf een grote angst te ontdekken dat iedereen zoiets kan overkomen in deze wereld.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij mezelf allerlei scenario’s in mijn mind te zien rondgaan omdat je als mens onbeschermd bent in deze wereld.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben zo kwaad te worden dat bepaalde mensen die bij politie en justitie werken en geacht zijn ons te beschermen zoveel leed kunnen veroorzaken en hun positie misbruiken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij mezelf te zien dat ik mijn hoofd wil wegdraaien voor dit alles omdat ik het niet aankan berichten te lezen van kinderen/volwassenen die mishandeld worden door politie/justitie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben angstig te worden als ik lees van kindermishandeling door kindertehuizen die geacht zijn kinderen te beschermen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij mezelf een gedachte te ontdekken dat het zo verschrikkelijk mis is in deze wereld, en vooral in Nederland dat ik me niet kan voorstellen dat het ooit nog zal veranderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik walg van mensen die kinderen misbruiken en mishandelen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik me moedeloos en nutteloos voel om niets te kunnen beginnen tegen het onrecht wat kinderen in deze wereld wordt aangedaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben het ondraaglijk te vinden in een wereld te leven waar alleen geld en lust nog een rol spelen en menselijkheid ver te zoeken is.

Ik stel mezelf ten doel als ik merk dat ik me kwaad, bang, moedeloos, nutteloos voel omdat ik niets kan doen om kinderen tegen deze bruutheid en gewelddadigheid te beschermen dan stop ik en adem en realiseer me dat alle gedachten, gevoelens en emoties alleen maar meer bijdragen aan de ellende van deze wereld.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s