dag 64 Ik moet stoppen met reageren!

boze vrouwDe confrontaties met M blijven doorgaan. Om het minste geringste vliegen we elkaar bijna in de haren. Ik kan steeds minder omgaan met zijn kritiek. Vandaag moesten er wat papieren ingevuld worden en werd hij kwaad dat ik dit niet aan tafel deed. Dan is de irritatie al heel erg opgelopen bij mij. Later vroeg hij me of ik het raam had dichtgedaan toen ik weg ging. Ik was het vergeten en verontschuldigde me omdat ik op tijd weg moest om de bus te halen. Het raam van mijn kamer ligt ongeveer 3 m van de grond en de luiken waren dicht. Hij is heel erg bang voor inbraak, vooral omdat er geld en een paspoort van zijn broer hier in huis liggen. Ik zei dat het moeilijker was de luiken (houten) open te breken dan een ruitje in te slaan. We kregen weer een woordenwisseling en hij denkt dat ik het expres vergeten ben.

Ik zie vandaag duidelijk hoe vijandig ik me tegen hem opstel. Hij kan voor mij niets meer goed doen. Ik ben wantrouwend naar hem, als hij aardig is denk ik dat hij iets van me wil. Ik vind hem dom, overbezorgd en bang en hij is ontzettend oneerlijk naar zichzelf. Ik reageer fel op het minste geringste en vanmiddag zei ik tegen hem dat ik hem haatte en het voelde ook werkelijk zo. Het zou me niets doen als hij er niet meer was, behalve dat ik zijn geld nodig heb om te overleven.

Dit is mijn gekwetste, niet accepterende personage. Ik ben boos dat ik met hem verder moet en iedere keer trap ik er weer in. Ik ben boos dat hij me niet begrijpt en ik hem niet. Ik ben boos dat hij de hele dag kritiek op mij uit en dat ik hem de hele dag bekritiseer. Het is een wisselwerking. We zeggen de vreselijkste dingen tegen elkaar. Ik zoek steun bij anderen omdat ik moedeloos ben van alles terwijl ik steun in mijzelf zou moeten zoeken, dus niet steeds in de gekwetste reageren. Ik zou willen roepen: help help, hoe ga ik hieruit komen? Het moet toch mogelijk zijn om in deze situatie kalm te blijven en me niet steeds met mijn emoties te identificeren? Misschien ben ik gewoon ongeduldig en wil ik 59 jaar leven in de mind in een half jaar tijd laten verdwijnen. Ik wil eerlijk naar mezelf kijken maar wat ik zie is een donkere, ondoorwaadbare poel.

Morgen ga ik door met schrijven van mijn zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s