dag 61 Bericht van ruzie

ruzieVandaag belde ik naar mijn Nederlandse bank omdat mijn nieuwe identifier niet werkte. Dit doe ik door middel van een kaartje met een speciaal nummer dat ik van tevoren koop bij de kiosk. Tijdens het gesprek probeer ik op mijn rekening in te loggen zonder resultaat en intussen begon mijn zus tegen me te praten. Toen het gesprek met de bank beëindigd was vroeg ik haar of ze bij mijn broer had gelogeerd want ik had dit ergens in een berichtje gezien. Ook had ze gezegd dat ze veel behoefte voelde om naar zee te gaan na wekenlang tijdens de vakantie in de stad te hebben doorgebracht met haar zoontje. Als antwoord kreeg ik dat ze het vreselijk had gehad daar, boos was weggegaan en definitief had gebroken met mijn broer, waarop ik direct reageerde, geef me je telefoonnummer, ik bel je direct op en zat al klaar met mijn kaartje. Zij antwoordde daarop: we kunnen toch gewoon skypen? Bellen is toch veel te duur? Toen besefte ik dat ik door haar bericht zo van slag was dat het niet in me op kwam om te skypen terwijl we dit meestal 1 a 2 keer per week doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben totaal in de war te zijn geraakt door het bericht van mijn zus dat ze een vreselijke tijd bij mijn broer had gehad en kwaad was weggelopen en met hem gebroken had.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een opgewonden nieuwsgierigheid in mijzelf te genereren nadat ik hoorde dat mijn zus ruzie met mijn broer had gekregen en daardoor niet kon herinneren dat het veel eenvoudiger is met elkaar te skypen dan te telefoneren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij het aanhoren van haar verhaal direct een oordeel te vellen over mijn broer door hem te beschuldigen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben in de emotie van boos zijn te stappen toen zij me vertelde wat zich bij hem thuis had afgespeeld.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben direct mijn broer met mijn vader te vergelijken en de gedachte te krijgen dat ik ook niets meer met hem te maken wil hebben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben mijn zus gelijk te geven in de dingen die zij hem had toegeschreeuwd en dus eigenlijk ook mezelf in deze ruzie betrokken heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben nieuwsgierig te zijn naar alle in en outs van andere omstanders in deze ruzie en hierop een reactie te geven om haar een bevestiging te geven van haar gedrag.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij het zien van zijn seksistische plaatjes die hij op facebook deelt hem gelijk te willen ontvrienden, omdat ik me al lang erger aan zijn berichten en om zo te tonen dat ik niet aan zijn kant sta.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij het horen van de ruzie tussen mijn broer en zus olie op het vuur te gooien en zo in een oud patroon te stappen zoals ik me vroeger mengde in een ruzie tussen mijn ouders.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat oude gevoelens van onmacht en onbegrip weer de kop opsteken die ik naar mijn broer (en mijn vader) had en boosheid laat oplaaien.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en geaccepteerd te hebben met aandacht te luisteren naar wat mijn zus te vertellen had en emotioneel betrokken te raken in hun ruzie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben in een emotie van kwaadheid te zijn als ik hoor dat mijn broer allerlei roddels rondbazuint over mijn zus in zijn dorp.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben medelijden met mijn zus te hebben dat ze de hele vakantie in de stad moet blijven omdat ze geen geld heeft om op vakantie te gaan terwijl mijn broer aan zee woont en haar niet gunt een paar dagen bij hem in huis te verblijven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik de problemen voor mijn zus moet oplossen zoals ik altijd dacht dat ik de problemen voor mijn moeder dacht te moeten oplossen in conflicten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik boos/verdrietig ben dat mijn broer net als mijn vader er racistische gedachten op na houdt.

Ik stel mezelf ten doel als ik een bericht ontvang van onenigheid in de familie me niet hierin te betrekken maar te stoppen en te ademen om zodoende met volle aandacht te kunnen luisteren en geen voeding te geven aan al bestaande conflicten waar ik in principe niets mee te maken heb.

Ik stel mezelf ten doel er voortaan hier aanwezig te blijven om mijn zus te ondersteunen als ze gefrustreerd raakt door het gedrag van mijn broer en te beseffen dat ik niet haar problemen kan oplossen.

Ik stel mezelf ten doel me in te zetten voor een Equal Money System zodat alle mensen geld genoeg hebben om te leven en af en toe een uitstapje kunnen maken.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s