dag 60 Op mijn vingers kijken

autoVanochtend reed ik weg met de auto om mijn kleindochter thuis te brengen nadat ik samen met mijn man het kinderstoeltje had geïnstalleerd. Waarschijnlijk vond hij dat ik te dicht naar de muur draaide en begon te schreeuwen van: nee andere kant op draaien. Ik draaide de verkeerde kant op en hij begon harder te schreeuwen. Vervolgens reed ik zonder deuken/scheuren achteruit het paadje af. Ik werd boos omdat hij me corrigeerde maar voornamelijk omdat hij me op mijn vingers keek. Ik gaf hem de schuld dat ik te dicht op de muur reed. Ik herkende het gevoel van vroeger toen ik secretaresse was en mijn opdrachtgever naast me kwam zitten om me te dicteren en ik daar nerveus van werd, ik werd dan langzamer en maakte meer fouten. In werkelijkheid reed ik te dicht op de muur en werd ik gewaarschuwd, maar gaf direct de schuld aan een ander, omdat hij me het gevoel gaf dat hij me moest bijsturen omdat ik niet goed reed.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te worden omdat ik het gevoel had gecontroleerd te worden bij het wegrijden met de auto.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben zenuwachtig te worden als ik het gevoel heb dat iemand me op de vingers kijkt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te worden als iemand kijkt wat ik aan het doen ben om dan fouten te maken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn dat iemand ziet dat ik fouten maak, waarvan ik denk dat hij/zij bepaalde dingen beter kan dan ik.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben onzeker te worden als iemand naar me kijkt naar mijn werkzaamheden die me niet zo goed afgaan of waar ik de indruk wil wekken dat ik ze goed uitvoer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn fouten te maken die opgemerkt kunnen worden door een ander en waar diegene vervolgens kan zeggen: zie je nou wel dat je het niet kunt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een gespannenheid in mijn lichaam te ervaren, meer te transpireren als ik het idee heb iets te moeten doen wat me moeite kost en iemand op dat moment naar me kijkt.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik fouten maak en waarin ik mezelf niet toesta en niet accepteer fouten te maken die geld gaan kosten, zoals bijvoorbeeld blikschade.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en geaccepteerd te hebben dat anderen fouten maken omdat ze niet goed opletten of slordig zijn, wat dan uiteindelijk geld gaat kosten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben soms in slordigheid te handelen en dan schade te veroorzaken en dit dan te bagatelliseren.

Ik stel mezelf ten doel als ik weg rijdt in de auto en mijn man kijkt hoe ik rijdt en waarin ik bemerk bang, nerveus, onzeker gedrag te vertonen te stoppen en te ademen.

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik het gevoel heb dat iemand me op mijn vingers kijk en ik bemerk bang, nerveus, of onzeker te worden te stoppen en te ademen.

Ik stel mezelf ten doel als anderen brokken maken die geld kosten, niet gelijk met een oordeel te komen maar te stoppen en te ademen.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s