dag 52 Een chat

skypeGisteravond had ik een chat met mijn buddy die mij ondersteunt in de DIP cursus. Tijdens het chatten bemerkte ik hoe mijn geest al helemaal had ingevuld hoe dit gesprek zou gaan verlopen. Mijn assignment zou besproken worden en er zouden opmerkingen/correcties gemaakt worden, waarmee ik dan weer aan de slag zou kunnen gaan. Niets was minder waar en het gesprek liep totaal anders. Op het laatst zei mijn buddy dat ik geduldig en zacht voor mezelf zou zijn en toen kreeg ik een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen. Ik herinner me steeds geëmotioneerd te worden als mensen iets aardigs tegen me zeggen en waarbij ik merk dat het echt gemeend is. Ik zie in dat ik altijd te hard en te streng voor mezelf ben, dat ik mezelf als het ware aan de haren meesleur.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben met mijn geest te hebben ingevuld hoe het gesprek met mijn buddy zou verlopen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn geest vooruit te laten lopen op een gesprek dat nog moet plaatsvinden zonder dat ik me daar van gewaar van ben geweest.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben iets uit de les geïnterpreteerd te hebben en dat als waarheid te hebben aangenomen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik na een paar keer de les te hebben gelezen alles begrepen heb en dat ik nu na weer te lezen allerlei nieuwe inzichten krijg.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een brok in mijn keel te krijgen en tranen in mijn ogen nadat ik het advies kreeg om zacht en geduldig te zijn met mijzelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf hard en streng aan te pakken en te denken dat dit de juiste manier is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aangeleerd gedrag te vertonen om alles snel en efficiënt te moeten doen omdat het mijn vader irriteerde als ik iets langzaam deed.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ongeduld te voelen als het om mijn proces gaat in de Desteni cursus.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik te laat begonnen ben met de Desteni-cursus.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik mijn patronen uit mijn jeugd niet meer terug kan halen omdat het te lang geleden is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het me allemaal niet gaat lukken met de Desteni-cursus.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben om op te kijken tegen het taalgebruik van andere bloggers in het Desteni proces.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik nooit zo diep kan graven als andere mensen die met het Desteni-proces bezig zijn.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf met zachtheid en geduld te behandelen en als ik enig ongeduld of onzekerheid bemerk bij het volgen van de lessen of het schrijven van blogs te stoppen en te ademen.

Ik stel mezelf ten doel met enige regelmaat de lessen te lezen en me gewaar te zijn van de adem en als ik zie dat mijn geest rond dwaalt dan stop ik en adem.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s