dag 51 Medicijngebruik

pillenNa het lezen van Silvia’s blog over farmaceutica zag ik ook mijn paranoia mbt medicijngebruik duidelijk in beeld komen. Sinds 2007 gebruikt mijn man antipsychotica. Na veel nare ervaringen met medicijnen leek hij redelijk te reageren op een bepaald middel, hij was minder bang maar wel een beetje suf. Samen voerden we maandelijks gesprekken met een verpleegkundige die naar mijn idee niet veel meerwaarde gaven. Omdat ik zo tegen het gebruik van psychische medicatie was en hem dat ook wijs maakte, ging ik op zoek naar alternatieven. Ik kwam op een site terecht waarbij een therapeut veel succes leek te hebben met chakratherapie en dat leek me wel wat. Samen hebben we een aantal sessies ondergaan en ja de verbeelding/brainwashing zei me dat we er allebei baat bij hadden en mijn man ging van 3 tabletten naar 1 tablet per dag. Hij heeft nog steeds 1 tablet en dat is duidelijk te weinig. Hij is bang, boos en onredelijk en niet van plan om meer te gaan gebruiken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat iedere vorm van psychische medicatie slecht is voor een mens.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn man en mijzelf te hebben aangepraat dat de medicatie die hij gebruikt slecht voor hem is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik mijn man moet redden door een alternatieve vorm te zoeken waarbij hij kon stoppen met zijn medicatie wat resulteerde in een of andere vage new-age vorm van chakra-therapie waarbij ik mezelf heb toegestaan en aanvaard me te hebben verbeeld dat deze therapie ook daadwerkelijk hielp.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet de consequenties te zien die het gevolg zijn van het minderen van zijn medicatie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de bijwerkingen die op lange termijn door de antipsychotica kunnen ontstaan erger zijn dan de bijwerkingen die hij nu dagelijks voelt in de vorm van emoties van angst, boosheid en wantrouwen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het slikken van antipsychotica ervoor zorgt dat je als een zombie door het leven gaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door mijn beïnvloeding ik nu met de gevolgen zit van het dagelijks te moeten dealen met een man waar geen normale dialoog mee te voeren is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik een ander kan helpen en op die manier diegene de kans ontneem om zelf te onderzoeken wat het beste voor hemzelf is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben nu spijt te hebben van mijn bemoeienissen over zijn medicijngebruik omdat ik gehandeld heb vanuit paranoia en waarin ik mezelf vergeef niet toegestaan en aanvaard te hebben de hele situatie met gezond verstand te benaderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf door mijn paranoide gedachten in een moeilijke positie te hebben gebracht door met iemand te moeten leven waarbij ik ieder woord op een weegschaal moet leggen voor de lieve vrede en waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben veel te verzwijgen en woorden te verdraaien.

Ik stel mezelf ten doel de situatie die ik gecreëerd heb te accepteren en me te realiseren dat het bijna onmogelijk is te verwachten een normaal gesprek met mijn man te kunnen voeren en wanneer ik zie dat ik een emotie van verdriet, spijt, teleurstelling of gekwetstheid bemerk te stoppen en te ademen.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op dag 51 Medicijngebruik

  1. een veertiger zegt:

    Heel cool Marja! Ik zou wanneer je instaat bent nog eens dieper graven in de “emotie van verdriet, spijt, teleurstelling of gekwetstheid”, want daar zit het hem vaak in, door die emoties houden we dingen in stand en zien we ook geen mogelijkheid tot verandering/verandering van de situatie. Dus het is zaak je woorden te leven en zo je man te laten zien door de daden die je doet dat het okay is om bepaalde middelen te gebruiken wanneer er geen beter alternatief is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s