dag 46 Eenzaam of alleen

eenzaamVanmorgen werd ik getriggerd door een opmerking van iemand die bij ons logeert. Hij vertrok vanmorgen naar de stad, samen met mijn dochter en de kinderen. Hij zei: wat ga jij doen vandaag? Ik antwoordde dat ik wilde wassen, de boel wilde opruimen en wat rust wilde nemen na een dag voor de kinderen te hebben gezorgd. Hij zei dat hij met me te doen had, omdat ik alleen achterbleef in de stilte van het huis en het dorp. Direct kreeg ik een brok in mijn keel, tranen in mijn  ogen en voelde me zielig en eenzaam.

Later heb ik “The design of loneliness” gelezen en beluisterd en dat gaf veel inzicht in de emoties/gedachten die mij op dat moment beheerste.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij het horen van de woorden: Wat ga jij doen vandaag? me eenzaam en zielig te voelen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me vaak eenzaam te voelen als andere mensen erop doelen dat ik maar een eenzaam bestaan leidt, die dan hun eigen eenzaamheid op mij projecteren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben in mijn geest eenzaam en alleen te verwarren omdat ik hier geen duidelijk begrip van kende.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me vaak comfortabel te voelen als ik alleen ben zodat ik mijn eigen gang kan gaan zonder dat iemand zich met mij bemoeit.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben mijn hele leven een gevoel van eenzaamheid te kennen en dit probeer te vermijden of te bedekken door contact met andere mensen, televisie, boeken, werken en andere afleidingen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben als iemand anders een toespeling maakt op mijn eenzaamheid een brok in mijn keel te krijgen en tranen in mijn ogen om mij vervolgens zelf te doen zwelgen in zelfmedelijden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik een eenzaam bestaan leid omdat ik verbannen ben naar het buitenland en weinig contact heb met andere mensen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik andere mensen, vrienden, contacten nodig heb om mijn eenzame gevoel weg te nemen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet intiem te zijn met mezelf en daarom een emotie van eenzaamheid en zelfmedelijden te creëren.

Ik stel mezelf ten doel als ik een emotie/gedachte ontdek bij mezelf van eenzaamheid, te stoppen en te ademen en me te realiseren dat ieder schepsel op deze aarde alleen komt, bestaat en weer gaat.

Ik stel mezelf ten doel als ik eenzaamheid bemerk uit mijn mind in het fysiek te komen door me gewaar te zijn van mijn lichaam en adem.

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s