dag 34 Bloedende knieën

bloedNadat ik een week geleden mijn knieën kapot had gevallen door het denken/zijn in de mind kregen mijn knieën opnieuw een klap.
Ik wilde gaan slapen naast mijn kleindochtertje, maar omdat zij door de warmte zoveel had gedraaid en aan het voeteneind was beland wilde ik haar weer goed leggen in bed. Maar in plaats van hulp aan mijn dochter te vragen, tilde ik haar op, zittend op mijn knieen, zodat de boel weer begon te bloeden. Vandaag op het strand zat de andere kleindochter aan de parasol en haar vinger kwam ertussen, ze schreeuwde en het zag er niet zo heel erg uit maar ik reageerde door haar op mijn knieën haar te hulp te snellen wat ervoor zorgde dat de wonden weer opengingen.
Hierdoor reageerde ik emotioneel en boos omdat ik me een slachtoffer voelde van mijn dochter en kleinkinderen, alsof ik er alleen ben om hen te helpen en nog gestraft word ook door mijn knieën te beschadigen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben medelijden met mijzelf te hebben dat ik op mijn knieën ben gevallen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn op de bobbel in de straat omdat ik daar over struikelde.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me te schamen voor de omstanders op straat dat ik viel en als een klein kind en mijn knieën kapot viel.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben geen hulp of aandacht van andere mensen te willen ontvangen toen ik was gevallen en zei dat het allemaal wel mee viel en dat ik pleisters zou kopen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat vallen me een gevoel geeft van minderwaardigheid, domheid, hulpeloosheid, en een gevoel alsof ik gestraft word.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat terwijl ik mijn kleindochtertje verlegde in bed en de pijn opnieuw voelde in mijn knie ik weer hetzelfde gevoel van domheid en straf ervoer en boos werd dat ik zo onoplettend en snel had gehandeld in plaats van mijn dochter te vragen of zij dat even voor mij wilde doen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben vaak snel zelf handelingen te verrichten die me op dat moment eigenlijk te veel zijn en dan geen hulp van anderen in te roepen, wat voor iedereen veel beter zou werken, maar het mezelf moeilijk maak door alles alleen te willen doen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben wel medelijden met mezelf te hebben maar op de buitenwereld projecteer dat ik heel flink ben en geen hulp of medelijden van anderen toesta en waarin ik mezelf vergeef een leugenaar naar mezelf en anderen te zijn.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik me zo schaam als ik mezelf verwond door vallen en onhandige handelingen dat ik het liefst niet vertel wat er is gebeurt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik die altijd propageer niet zo in je hoofd/mind moet zitten, zelf de consequenties moet ervaren daarvan in de vorm van het verwonden van mijn lichaam.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben even te hebben gedacht toen ik op straat viel of hier een bedoeling achter zat, terwijl ik gewoon niet wakker en alert was.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben toen ik mijn andere kleindochter te hulp schoot dit voortkwam uit een emotie van schrik en angst en ik daardoor niet goed de situatie kon overzien en onverhoeds reageerde door weer op mijn knieën op steentjes te rusten zodat ze weer begonnen te bloeden.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos en verdrietig te reageren op mijn omgeving nadat ik me weer had pijn gedaan en een ander hiervan de schuld wilde geven, terwijl ik het mezelf had aangedaan.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben tranen in mijn ogen te krijgen van teleurstelling in mijzelf en loog dat het alleen maar de pijn in mijn knieën was.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me zo gefaald voel als moeder, oma en mens op de manier waar ik met zo’n verwonding omga en me als een klein kind gedraag dat is gevallen, waarbij ik me weer dat kleine kind voel dat zich helemaal niet welkom voelt in deze wereld.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn om mijn verwondingen omdat er niemand is om te te troosten of te knuffelen want ik ben niet dat kleine meisje maar een grote vrouw van 59 jaar.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat die boosheid die ik voel niet gaat om die bloedende knie, maar een boosheid is die dieper gaat dan ik kan bedenken.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben lichamelijk pijn en ook emotionele pijn als een straf te ervaren.
Ik stel mezelf ten doel wanneer ik mezelf pijn doe, val of stoot, te stoppen en te ademen en me te realiseren dat dit geen straf is die ik mezelf opleg of door wat dan ook wordt opgelegd, en mezelf voor deze pijn te troosten zoals ik mijn kleindochtertjes troost, en de aandacht van anderen die mij willen helpen te omhelzen en dan weer verder te gaan met deze wandeling naar Leven.
Ik stel mezelf ten doel wanneer ik pijn voel, lichamelijk of emotioneel, te stoppen en te ademen, en dit niet af te reageren op mijn omgeving door boosheid of verdrietig te zijn, me niet gekwetst te voelen door het ongeval maar me te realiseren dat ik een menselijke robot ben die op weg is naar Leven.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s