dag 31 Slaperig en suf

slaperigDe laatste dagen bemerk ik een enorme slaperig-en sufheid. Ik zou een paar keer per dag zomaar in slaap kunnen vallen. Gisteren tijdens de busreis om 10.00 uur ’s ochtends viel ik bijna in slaap, terwijl ik de nacht genoeg slaap had gehad. Toen ik uitstapte bleef ik slaperig en tijdens mijn wandeling naar de markt sprak ik wat zelfvergevingen uit. Daarbij struikelde ik over een asfalthobbel en viel,  met als gevolg bloedende schaafwonden aan mijn knieën.  Het is hier momenteel erg warm en benauwd en ik zie dat ik deze omstandigheden de schuld geef voor mijn slaperigheid.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een gevoel van slaperigheid en sufheid te ervaren gedurende de dag met als gevolg dat als ik mijn ogen dichtdoe ik in slaap val.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben gisteren tijdens een wandeling te denken aan zelfvergevingszinnen en hierdoor  op straat viel.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te weten waarom ik zo suf en slaperig ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het weer en het warme klimaat als excuus te gebruiken dat ik me zo suf en slaperig voel.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben vaak een extra kopje koffie te drinken, zoals de meeste mensen hier om me minder suf en slaperig te voelen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bij het lezen van allerlei materiaal en blogs mijn ogen niet open te kunnen houden en vaak achter mijn laptop in slaap val.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben wakker en alert te zijn op wat er zoal in mijn geest rondspookt aan gedachten, emoties en gevoelens zodat ik geen zelfvergeving en zelfcorrectie hoef toe te passen in zo’n versluierende, bedwelmende toestand. (ben eigenlijk verbaast dat ik dit opschrijf lol)

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te constateren dat er een weerstand in mij aanwezig is om oplettend te zijn naar mijn proces omdat ik denk dat het allemaal teveel is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me slaperig en suf te voelen en dit te gebruiken om niet onder ogen te zien dat er een grote berg zelfvergevingen en zelfcorrecties op mij wacht.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me slaperig en suf te voelen om als gevolg daarvan in slaap te vallen en niet als Leven als Een en Gelijk te bestaan.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vaak in een toestand van inertie of hyperactiviteit verkeer zodat het bijna onmogelijk wordt om te zien wat er in mij plaatsvindt en dat ik zo geen zicht op mijn proces krijg.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben soms naar iets zoets te grijpen om hiervan een kick te krijgen om uit die slaperigheid te komen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben alleen wakker te worden uit deze slaperige toestand als iets me heel erg interesseert zodat mijn mind zich hierop kan storten en ermee aan de gang kan gaan en dat ik dan weer verloren ben gegaan in mijn gedachten.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het plezierig te vinden om in slaap te vinden zodat ik me niet bezig hoef te houden met wat er zoal rondwaart in mijn geest.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik enerzijds blogs en berichten wil lezen en anderzijds het allemaal veel te veel vind en door de bomen het bos niet meer zie en dan uiteindelijk me laat afleiden door een spelletje om wakker te blijven of maar in slaap val.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat de sufheid en slaperigheid een weerstand is die ik zelf opwerp omdat het me allemaal te veel is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een weerstand te voelen om hier te wonen en  de mensen te accepteren zoals ze zijn en daarom deze slaperigheid creëer.

Ik stel mezelf ten doel als ik bemerkt me suf of slaperig te voelen, te zien wat er omgaat in mijn geest, te stoppen en te ademen en zelfvergeving toe te passen, en ik realiseer me dat ik deze weerstand zelf creëer om niet naar mezelf te hoeven kijken en zo niet als Leven als Een en Gelijk kan zijn.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s