dag 29 Reclameren bij een winkel

confEen paar weken geleden heb ik mijn dochter een espressopotje en melkopschuimertje cadeau gegeven. Na het espressoportje een paar keer gebruikt te hebben kwamen we tot de conclusie dat er in verhouding te weinig koffie ophoog geperst werd en deze niet goed functioneerde. We hebben het potje teruggebracht en geld teruggekregen. Dit ging niet al te gemakkelijk maar omdat we voet bij stuk hielden kregen we het geld terug. Nu bemerkte ik dat de melkopschuimer ook niet goed functioneerde, er zat geen weerstand in zodat er niet genoeg zuurstof in de melk geklopt kon worden. Ik stelde voor om ook de opschuimer terug te brengen. Mijn dochter kon de bon niet meer vinden maar had wel de doos. Zo gezegd zo gedaan. Ik zou het woord doen en legde de verkoopster uit dat de opschuimer niet goed werkte, ik heb dezelfde al 10 jaar en die functioneert goed en vroeg haar of ze misschien B-keuze verkopen. Het werd een hele discussie en uiteindelijk kregen we geld terug.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een artikel te hebben gekocht waar ik al twijfels over het functioneren had toen ik hem kocht maar het er toch op waagde omdat ik hem zo graag cadeau wilde doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hebben bij de reclamering van de espressopot niet gelijk de opschuimer terug te brengen omdat ik bang was dat ik dacht dat ze dit niet zouden accepteren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben al lang gemerkt te hebben dat de opschuimer niet goed werkte maar het uitstelde om terug te gaan naar de winkel om niet de confrontatie met de verkopers aan te gaan omdat we al zo’n moeilijk gesprek hadden gevoerd over een koffiepotje dat niet goed functioneerde.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de vorige keer zo in een overwinningsstemming te verkeren bij het terugkrijgen van het geld van de koffiepot dat ik er helemaal niet aan gedacht heb of we wel een retourbonnetje hebben gekregen of niet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te worden over het feit dat ik constateerde dat alle nieuwe opschuimers hetzelfde mankement vertoonde als die ik had gekocht en dus ook niet geruild kon worden voor een andere.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de verkoopster van de winkel te beschuldigen dat ze B-keuze verkopen waarvan ze, al zou dat zo zijn, niet op de hoogte kan zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in het gesprek over het niet functioneren van het melkopschuimertje niet goed meer naar de verkoopster te kunnen luisteren, omdat ik alleen maar in een verdedigingsmechanisme zat en daardoor niet verstond dat ze zei niet te weten hoe zo’n schuimer moet functioneren omdat ze alleen maar een soort verkocht in de winkel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in het gesprek met de verkoopster boos te worden op haar, terwijl zij alleen maar probeert zo goed mogelijk haar werk te doen en zeker niet haar werkgever wil afvallen om zo haar baan niet kwijt te raken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een arrogant gedrag te vertonen tegenover de verkoopster omdat ik denk heel veel van expressopotjes en melkopschuimers te weten omdat ik uit Nederland kom en al jarenlang gebruik maak van deze apparaten die hier nog niet zo erg bekend zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me sowieso vaak beter en slimmer te voelen dan de mensen die hier wonen omdat ik denk uit een land te komen waar we veel verder zijn in kennis en de mogelijkheid hebben om veel betere artikelen te kopen in een groter assortiment voor een lagere prijs.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de hele tijd tijdens het gesprek met de verkoopster een houding te hebben gehad van ik ga dit winnen omdat ik het langer volhoud dan jij en uiteindelijk een triomfantelijk gevoel had dat we haar de baas waren geweest.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te hebben gezegd dat die melkopschuimers in Nederland de helft kosten van de prijs die we er hier voor moesten betalen, en dit ook echt te hebben verondersteld, maar dat dit achteraf helemaal niet waar was.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben achteraf te hebben geweten dat de verkopers hier zich helemaal geen raad weten met klanten zoals wij, en daarom uit onmacht het onderspit delven, wat bij mij een geluksgevoel gaf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het spijtig te vinden dat ik in zo’n positieve/negatieve energie terecht ben gekomen door het terugbrengen van een artikel terwijl het ook gewoon zonder gevoel en emotie had kunnen plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als ik zelf een verkeerde aankoop heb gedaan door niet goed op te letten ik andere mensen, die gewoon hun werk doen hiervoor schuldig te verklaren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gesprek met de verkoopster niet helemaal goed te kunnen volgen en niet alles verstond wat ze zei omdat ik in een emotionele toestand van winnen/verliezen verkeerde en waarin ik geen moment heb gedacht om de 4-tellen adem toe te passen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben naderhand te hebben vastgesteld nooit meer in deze winkel iets te kopen en voortaan naar een andere winkel te gaan, terwijl ik tweemaal mijn geld terug heb gehad en helemaal niet weet of dat elders ook was gelukt.

Ik stel mezelf ten doel geen overhaaste aankopen te doen omdat ik een ander wil plezieren maar eerst goed rond te kijken en kritisch te kijken of het artikel voldoet.

Ik stel mezelf ten doel me niet beter of slimmer te voelen dan de mensen hier en te denken dat ik uit een land kom dat meer geciviliseerd is, maar te stoppen en te ademen want ik realiseer me dat dit allemaal patronen zijn van de geest en dat dit soort gedachten alleen maar een gevoel van ongelijkheid creëren.

Ik stel mezelf ten doe als een en gelijk met alles te leven!

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s