dag 27 Altijd haast

haastVandaag ontdekte ik een patroon bij het naaien van tasje: haast. Ik blijk mijn hele leven alles in haast te doen. Als ik eet, als ik drink, als ik kook, schoonmaak, praat. Vroeger toen ik werkte als secretaresse  ging ook alles in grote haast. Mijn werk moest altijd snel af zijn van mezelf. Degene waarvoor ik werkte waren soms verbaasd dat het werk zo snel af, hetgeen ik vervolgens als een compliment beschouwde. Ik zag ook dat ingebakken zit in mijn geest en dat ik daardoor ook veel fouten maak en slordig te werk gaat. Steeds denk ik een paar stappen vooruit zodat ik niet goed kijk wat ik doe en het dan opnieuw moet doen. Het geeft een gejaagd en nerveus gevoel, alsof iemand me op de hielen zit, en dat ben ik uiteindelijk zelf. Mijn vader deed ook alles gehaast en irriteerde zich dan aan bijvoorbeeld zijn werknemers dat ze te langzaam werkten. Door dit gedrag ben ik continue in mijn mind en kan niet genieten van de taken die verricht moeten worden en vaak kosten ze me extra moeite en tijd omdat er veel mis gaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bij al mijn werkzaamheden haast te hebben om het maar snel af te krijgen en zodoende een tevreden gevoel te hebben dat er weer iets gepresteerd is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben snel te eten en te drinken alsof ik anders niet genoeg heb en zo als eerste mijn bord of glas leeg te hebben en niet goed te kauwen of te proeven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat als ik in gezelschap ben van andere mensen dat ik mijn bord al bijna leeg heb terwijl anderen nog lang niet klaar zijn en ik dan overdreven langzaam ga eten om niet op te laten vallen dat ik zo snel eet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben alles in een sneltreinvaart te doen om zodoende tijd te besparen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door alles in haast te doen mezelf met een nerveuze, opgejaagde energie op te laden die voeding geeft aan mijn mindbewustzijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn niet genoeg tijd te hebben en te laat met mijn taken klaar te zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als ik aan het koken ben, continue op de klok te kijken omdat ik een deadline in mijn hoofd heb en op die manier slordig te werk ga.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn aanrecht niet eerst op te willen ruimen voordat ik ga koken omdat ik dat teveel tijd vind kosten en daarom maar begin in de rommel die er nog staat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te zijn dat mijn vaatwasser niet goed werkt en ik nu alles met de hand moet afwassen omdat dit mij veel tijd kost.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben alles in zo’n haast te verrichten omdat ik bang ben anders niet genoeg te kunnen doen, waar ik dan een schuldgevoel over krijg.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben voordat ik ergens mee klaar ben al aan het denken ben wat ik daarna zou kunnen doen, bijvoorbeeld als ik iets genaaid heb voor mijn kleindochters, ben ik alweer aan het bedenken wat mijn volgende klus zal zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me schuldig te voelen als ik lang achter mijn laptop op facebook zit omdat ik dan het gevoel heb niet productief genoeg te zijn geweest en mijn tijd een beetje aan het verdoen met met nutteloze zaken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik altijd productief moet zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben continue in gevecht te zijn met tijd, omdat ik het gevoel heb niet genoeg tijd te hebben om mijn taken die ik zou willen doen ui te voeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben geïnteresseerd te zijn hoe lang ik ergens over doe, bijvoorbeeld, een reis met de bus, met de auto, de wandeling naar de bus om zo te weten te komen of ik wel op tijd zal zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn dagen en weken omvliegen omdat ik zo weinig tijd heb om mijn huishouden te regelen, op de kinderen te passen, te bloggen, berichten te lezen, in de tuin te werken en vertaalwerk te doen voor de website van mijn dochter’s vriend.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben haast te hebben bij het hardop lezen van mijn zelfvergevingen  om er maar snel vanaf te zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurgesteld te zijn als ik iets niet op tijd kan af maken zoals ik het me had voorgesteld.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben taken te proberen te combineren omdat ik denk dat ik dan tijd uitspaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben artikelen en bericht zo snel mogelijk te willen lezen en dan regels over te slaan omdat ik denk niet genoeg tijd te hebben om het geheel te lezen wat me dan een onvolledig beeld geeft van hetgeen is geschreven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vaak veel te snel een beslissing te nemen omdat ik denk dat ik geen tijd heb om te wachten of het in overweging te nemen en zodoende heel impulsief te werk ga.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te ontdekken dat ik een ongeduldig mens ben omdat ik denk nooit genoeg tijd te hebben en alles gehaast doe.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als ik anderen vraag iets te doen voor mij, omdat ik denk zelf niet genoeg tijd te hebben en te constateren dat ze het niet goed genoeg of voldoende hebben gedaan te mopperen en het dan zelf doe.

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik bemerk bij enige activiteit haast te bemerken te stoppen en te ademen.

Ik realiseer me dat door te haasten ik in een gejaagde, nerveuze energie belandt die mijn mind voeding geeft en ik niet hier besta als Leven.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op dag 27 Altijd haast

  1. Ha ja, dat is een heel bekende: haastig zijn:) Wat ik doe wanneer ik mezelf erop betrap, is mezelf verlangzamen, letterlijk. Mijn bewegingen in slow motion voor even en in de adem gaan. Dan zie ik duidelijk hoeveel ruis erin m’n hoofd bezig is.

  2. marjapoorter zegt:

    Dat is een goeie tip, dankjewel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s