dag 26 Een leuk familiehotel

biertjeGisteren kwam ik terecht bij allerlei herinneringen van vroeger en het verbaasde me wat er allemaal op mijn beeldscherm verscheen, nee eigenlijk op mijn kladblok, want ik had tijdens een busreis allerlei aantekeningen gemaakt. Wat ik nog niet heb opgeschreven maar wat wel een goed vervolg is op mijn vorige blog is het verhaal van ons familiehotel.

Ik was een jaar of 23 en woonde niet meer thuis toen mijn vader met het idee kwam om met ons mijn broer, zusje en aanhang een familiehotel te beginnen.We waren direct allemaal enthousiast zonder enige twijfel. Als ik er nu op terugkijk kan ik niet begrijpen dat ik zo naïef was te denken dat een familiehotel met mijn vader een succes zou kunnen worden. Na wat zoeken werd er een keuze gemaakt: het werd een hotel aan het strand in Zeeuws Vlaanderen. Alleen de goodwill en inventaris zouden worden overgenomen en dan kon het beginnen!

Ik was de enige die nog een maand in Rotterdam bleef werken en pendelde de weekenden op en neer. Het 1e of 2e weekend kreeg ik een daverende ruzie met mijn vader omdat hij weer eens mijn moeder uit had gescholden, na te veel hebben gedronken, en riep ik dat ik niet aan dit avontuur zou beginnen met hem erbij. Mijn man was al aan het werk in het hotel en onze woning was al opgezegd dus eigenlijk had ik niet veel keus dan toch te beginnen in het hotel. Na 3 maanden hard werken, in de keuken, kamers schoonmaken en een heleboel conflicten, vooral met mijn vader zijn mijn man en ik vertrokken. Hij gaf ons toen 1000 gulden vergoeding voor al die maanden werk.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben zo naïef te zijn geweest te denken dat een familiehotel met mijn vader een goed idee zou zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben, zelfs toen ik nog terug kon en wist wat me te wachten stond in het hotel, toch besloot om te gaan werken in het hotel met mijn man.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben de drie maanden dat ik daar samen met mijn man heb gewerkt heel veel ruzie te hebben gehad met mijn vader,  en dat de gasten die aan het eten waren in het restaurant daar ook getuige van waren waarvoor ik me nu nog steeds schaam.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik het respectloos vond dat mijn vader vaak ongewassen met een oude badjas ’s morgens door het hotel liep, ruim 160 kg wegende, en zich totaal niet geneerde voor de gasten in het hotel die toch wel vreemd naar hem keken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn dat allerlei vrienden en kennissen naar het hotel kwamen om flink door te zakken, te eten en te slapen op kosten van het hotel, terwijl hij ons na 3 maanden met een fooi weg liet gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me als slaaf door mijn eigen vader te laten gebruiken om voor zijn pleziertjes te betalen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik indertijd zonder dat we een salaris hadden ook nog een reisje had betaald met mijn broer toen ze 25 jaar getrouwd waren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik samen met mijn moeder soms de hele keuken moest runnen omdat mijn vader met een vriend dronken was geworden en gewoon niet op kwam dagen, terwijl hij altijd kookte voor het restaurant.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben terwijl ik het verafschuwde als mijn vader dronken thuiskwam ik het voor me zelf aanvaardbaar vond om alcohol te drinken en vaak aangeschoten naar bed ging.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben allerlei patronen te hebben geërfd van mijn ouders en daar al mijn hele leven de last van te dragen zonder dit te kunnen laten verdwijnen omdat ik er de tools niet voor had.

Ik stel mezelf ten doel bij het zien van de duidelijk overerfde patronen van mijn ouders die ik verafschuw, te stoppen en te ademen, opnieuw zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen en me te realiseren dat er nooit de juiste tools aanwezig waren om die patronen te elimineren, tot nu, en dat ik zoveel mogelijk van deze tools gebruik wil maken.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s