Dag 24 Skypegesprek of sollicitatiegesprek?

interviewVandaag vroeg Martijn me iets op Facebook en ik stelde voor om te skypen. Ik was even aan het oppassen en het internet bij mij dochter draait op het account van haar buren en dan moet je of dicht bij de buitendeur zitten of buiten. Toen ik mezelf wilde aanmelden bij Skype viel het internet weg en had ik geen beeld meer dus moest ik opnieuw opstarten. Een paniek overviel me, maar het lukte me om de computer weer te starten. Martijn had me inmiddels zijn usernaam doorgegeven dus konden we elkaar bereiken op mijn dochter’s account. Ik ging naar buiten omdat mijn kleindochter lag te slapen en zodoende “rustig” kon praten.

Ik was zo zenuwachtig als een bakvis die een afspraakje had. Wist soms helemaal niet goed wat ik moest zeggen, probeerde op mijn ademhaling te letten, maar dat lukte niet echt. Het voelde alsof ik een belangrijk sollicitatiegesprek moest voeren en alsof mijn gesprekspartner me goed moest keuren. We spraken over Desteni en de situatie in Kroatie en Martijn vertelde over zijn belevenissen op de Farm. Hij raakte zelfs nog het woord faalangst aan en na het gesprek realiseerde ik me dat dit nou precies was waar ik tijdens het gesprek last van had. Ik zag naderhand ook duidelijk dat ik geheel bezeten was van onzekerheid en nervositeit en helemaal niet naar mezelf kon kijken. Na het gesprek schaamde ik me voor mijn rare gedrag en vroeg me ook af wat Martijn wel niet van me moest denken. Ik zie nu ook dat ik tegen mensen opkijk die op enig gebied meer ervaring en kennis hebben en wat een een gevoel van minderwaardigheid doet ontstaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben nadat ik had voorgesteld met Martijn te Skypen al nerveus te worden omdat ik niet zo gauw zag hoe ik het account van mijn dochter moest uitzetten en mezelf moest aanmelden zodat daardoor de computer uitviel, die een paar minuten geen beeld meer vertoonde waardoor er een lichte paniek ontstond.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bij het gesprek zo zenuwachtig en onzeker te zijn dat ik allerlei onsamenhangende en niet ter zake doende dingen zei die me nu heel belachelijk voorkomen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat Martijn veel slimmer, wijzer en kalmer is omdat hij al zo lang met Desteni bezig is en mij waarschijnlijk beschouwd als een beginnertje die geen normaal gesprek kan voeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben enorm op te zien tegen mensen die op enigerlei gebied meer (zelf)kennis, ervaring, wijsheid hebben om mezelf dan onbeduidend en dom te vinden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben als ik een gesprek voer met iemand waar ik tegenop kijk, ga zitten trekken aan mijn kleren en mijn haar, me ook afvraag hoe ik eruit zie en dan een zenuwachtig lachje vertoon waarbij ik mijn nervositeit wil maskeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben tijdens het gesprek mijn oorbellen te hebben uitgedaan omdat ik dat zo opgesmukt vond staan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben zenuwachtig te worden en op te kijken naar mensen die in mijn ogen een autoriteit zijn op het gebied van spiritualiteit zoals ik dat vroeger noemde maar dat ik nu vervangen heb door mensen die al wat langer met het Desteni materiaal bezig zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben als ik een gesprek heb met mensen waar ik tegenop kijk ik af en toe zelfs een black-out krijg  en vervolgens maar wat klets om de leegte op te vullen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben tegen sommige mensen op te kijken en me daardoor minderwaardig te voelen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me bij sommige mensen ongemakkelijk en onzeker te voelen en me dan anders voor te doen dan ik ben in de hoop dat ik hun goedkeuring krijg.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me bij sommige mensen ongemakkelijk en onzeker te voelen en bang ben afgekeurd of afgewezen te worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me in dit soort situaties volledig te verliezen in gedachten, emoties en gevoelens en vergeet te ademen, of probeer te ademen en helemaal niets meer weet van één en gelijk met allen/alles.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben al een poosje bang ben dat Martijn me skypt waar mijn man bij is en dat dit dan een ongemakkelijk situatie gaat worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me in sommige situaties een klein kind te voelen dat nog niet mee mag doen met de volwassenen en hun taal nog niet kan spreken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben er achter te zijn gekomen dat ik een faalangst heb die ik tot nu toe goed verborgen had.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik ook zie dat ik de hele situatie nog veel groter aan het maken ben dan dat ik heb ervaren.

Ik stel mezelf ten doel ieder ander niet meer op een voetstuk te plaatsen, me niet minder te voelen dan een ander en alle mensen als een en gelijk te zien, inclusief mijzelf en als ik zie dat ik dit vergeet dan stop ik en adem en realiseer me al die gedachten en gevoelens en emoties niet het Leven zelf zijn.

Ik stel mezelf ten doel bij een emotie van nervositeit, onzekerheid of minderwaardigheid te stoppen en te ademen en me te realiseren dat ik sta voor een Leven dat gelijkwaardigheid geeft aan iedereen.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Dag 24 Skypegesprek of sollicitatiegesprek?

  1. Miranda de Haas zegt:

    Cool Marja, ik heb heel hard gelachen ook omdat ik het zo herkenbaar vind. Well done!

  2. o o de mind maakt er een potje van. Goed dat je het aanpakt en je niet uit het veld laat slaan.

  3. IngridS zegt:

    Lol zeker herkenbaar; al die angsten om door te wandelen. Bedankt voor het delen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s