dag 13 Ik verstop me voor slecht nieuws

bandVandaag las ik weer een afschuwelijk bericht op facebook dat plaatsvond in een Belgisch dorpje waar ouders hun kinderen allerlei afgrijselijke dingen hadden aangedaan. Ik voel me zo verdrietig en naar en denk bij mezelf: O al die ellende die je leest, ik wil het niet meer tot me door laten dringen, ik wil niet weten wat er gebeurt, ik wil mijn kop in het zand steken en de laptop uitzetten en iets anders gaan doen en vergeten wat ik zojuist heb gelezen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik me wil verschuilen voor slecht nieuws, datgene wat ik slecht nieuws noem, maar wat in feite gebeurtenissen zijn die nu in deze wereld plaatsvinden, omdat ik mezelf niet wil toestaan om me daardoor ellendig en verdrietig te voelen en dan te doen alsof het niet gebeurt en me te focussen op dingen die zogenaamd leuker zijn, zoals de ramen lappen of iets maken op de naaimachine.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te kunnen verdragen om te lezen of te horen dat kinderen of dieren misbruikt en mishandeld worden omdat ik niet wil dat het bestaat en op die manier net doe als wat bijna iedereen in deze wereld doet, het misbruik en mishandeling maar te negeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben alleen maar uit te zijn op goed en leuk  nieuws om me op die manier met positieve energie op te laden en in een onwetende wolk van positiviteit rond te lopen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me niet te kunnen conformeren met datgene wat in ieders mind aanwezig is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben heel lang gedacht te hebben dat het beter is om naar positieve dingen te kijken dan naar negatieve omdat negatief nieuws je naar beneden haalt en dat je daar niets mee kan en dat ik dat af en toe nog steeds denk.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me te ergeren aan mensen die zogenaamd positief denken en positief bezig zijn en niet willen kijken naar wat zich werkelijk in deze wereld afspeelt omdat ik dat zelf ook het liefst doe.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te worden op al die negatieve berichten die Desteni-leden plaatsen op facebook omdat ik dan zie wat er aan de hand is en dat het mij een slecht gevoel geeft.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en geaccepteerd te hebben te willen weten dat wat er door de mind geproduceerd wordt beide is: positief en negatief en dat de enige manier om er geen slaaf meer van te zijn is om mezelf hiervoor te vergeven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te weten dat misbruik en mishandeling in de mind is geprogrammeerd om zodoende een energie te creëren om voortdurend in de mind te blijven en niet te ervaren wat leven is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te durven kijken naar de wreedheden die kinderen, volwassenen en dieren worden aangedaan op deze wereld. omdat ik het gevoel heb dat ik daar iets aan moet doen, maar ik weet niet wat.

 

Dit gedrag heb ik ook bemerkt bij contact met anderen die ik tegenkom, of waarmee ik telefoneer of skype.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat wanneer ik contact heb met anderen ik niet wil luisteren naar hun negatieve ervaringen maar het fijn vindt als ze me allerlei leuke en positieve ervaringen te vertellen hebben. Ik laad me dan op met hun positieve verhalen en kan dan steeds terugdenken wat een leuk gesprek we hebben gehad.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat als ik de telefoon oppak ik van tevoren al een gedachte heb van o, als het maar geen slecht nieuws is, en als ik dan hoor dat dit niet het geval is ben ik opgelucht.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken als mensen me vertellen dat ze het moeilijk hebben ik daar dan een oordeel over heb en het gezeur vindt en niet echt wil luisteren naar wat ze te vertellen hebben en dat ik dan probeer die ellende te bedekken met een mantel van liefde en positiviteit.

Ik realiseer dat alle gedachten, gevoelens en emoties, positief en negatief een voorgeprogrammeerd ontwerp zijn en dat de enige manier om er mee te stoppen is om zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen en hier te leven als de adem als alles als één en gelijk.

Ik stel mezelf ten doel alle nieuws te accepteren en als ik verdriet, afgrijzen, walging voel opkomen te stoppen en te ademen en opnieuw zelfvergeving toe te passen indien nodig.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op dag 13 Ik verstop me voor slecht nieuws

  1. Dit is misschien wel het moeilijkste deel van het proces: onder ogen zien wat er wérkelijk is. En dat is een hele hoop ellende die we inderdaad maar liever niet zien. Begrijpelijk, maar het gevolg is dat al die narigheid blijft bestaan.
    We hebben veel geduld nodig, voor anderen en voor onszelf 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s