Dag 8 Gekwetst en afgewezen

eitjeGekwetst en afgewezen voelen is denk ik wel een van de meest voorkomende drama’s die mij van leven afhouden. Daarom probeer ik er vandaag eerlijker naar te kijken. Meestal als ik me door iemand “laat” kwetsen, kom ik direct in de verdediging en kan helemaal niet meer naar het gevoel kijken dat eraan voorafging.
Het gaat vaak zo: vandaag kreeg ik kritiek van mijn echtgenoot (en ik weet nu al niet meer waarop), ik gaf een antwoord en toen maakte hij een denigrerende opmerking en oeps ik was gekwetst. Een patroon dat zich al heel lang voordoet en ik wil hier zo graag een einde aanmaken!

Als ik naar mijn jeugd kijk kan ik me nu niet heel veel herinneren van gekwetstheid van mezelf maar wel dat mijn vader mijn moeder altijd kwetste, denigrerende opmerkingen maken en altijd op zoek was haar ergens van te beschuldigen. Hij gaf haar bijna nooit een compliment maar zocht haar fouten op. Ik nam het altijd voor haar op, omdat ik dacht dat ze niet voor haarzelf kon opkomen.

Een herinnering is dat ze een hotel waren begonnen en de eigenaar van het pand kwam dineren met zijn vrouw. Mijn vader kookte meestal voor de gasten maar die dag  was hij met vrienden aan het drinken en waarschijnlijk te dronken om naar huis te komen. Mijn moeder had ontzettend haar best gedaan om een 3-gangen menu te bereiden, vertelde ze mijn vader later. Toen ze vertelde dat ze een soep had gemaakt van champignons, asperges en room, werd hij witheet en begon haar uit te schelden en zei dat ze niet de goede ingrediënten had gebruikt. (Het was iets anders maar dat ben ik vergeten). Ze was nerveus geweest die dag door de plotselinge taak die ze kreeg en had toch een heerlijke maaltijd voor de gasten kunnen maken. Ze hadden trouwens heerlijk gegeten.
Dit is denk ik ook waar ik steeds tegen aanloop, dat iemand het waagt je te vernederen voor een klein foutje terwijl je alles hebt gegeven om een goed resultaat te krijgen.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd voor mijn moeder op de bres te springen wanneer mijn vader haar kwetste.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd voor mijn moeder te moeten opkomen omdat ik vond dat zij het zelf niet kon.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd mijn moeder te beschermen tegen mijn vader als hij haar kwetste en vernederde

Ik vergeef mijzelf te hebben toegestaan en geaccepteerd mijn vader te haten omdat hij mijn moeder als een vaatdoek behandelde.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd mijn vader de schuld te geven van haar vroege dood omdat hij haar verschrikkelijk behandelde en zij haar emoties/gevoelens en gedachten verstopte in haar lichaam.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd hetzelfde te worden als mijn moeder, door mij te laten kwetsen en me vervolgens afgewezen te voelen door anderen die vinden dat ik niet goed genoeg ben.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat anderen alleen naar mijn fouten en negatieve eigenschappen kijken en niet zien wat voor kwaliteiten en positieve eigenschappen ik heb.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd het gedrag van mijn vader te kopiëren en anderen, zoals mijn echtgenoot en kinderen te betrappen op foute handelingen en eigenschappen.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd als een doorgeefluik te hebben gefunctioneerd / functioneer en de gedragingen van mijn vader die ik verafschuwde na te bootsen.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat als iemand mij wil corrigeren ik dat als een afwijzing voel.

Ik vergeef mezelf niet te hebben toegestaan en geaccepteerd een correctie van een ander als een mogelijkheid zie een handeling beter te kunnen uitvoeren of iets te kunnen leren.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat ik als ik vroeger op mijn werk een foutje maakte dit voor mezelf heel groot te maken en dat dit bijna mijn hele dag verpestte en ik alleen nog maar aan die fout kon denken.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat als iemand vindt dat hij iets beter weet, ik bijna altijd het idee heb het nog beter te weten.

Als ik zie dat ik me gekwetst/afgewezen voel omdat iemand mij op een mogelijke fout betrapt dan stop ik en adem en realiseer me dat ik in de ogen van de andere iets niet goed doe en kijk wat er werkelijk aan de hand is.

Als ik zie dat in in de verdediging ga omdat iemand mij wil corrigeren, dan stop ik en adem.

Ik stel mezelf te doel me niet meer te laten kwetsen en in de verdediging te gaan, maar in de adem te zien wat er zich werkelijk afspeelt.

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s