dag 7 Mijn bekeringsdrang

bekeerToen mijn moeder jong overleed en ik daar antwoorden op wilde vinden ben ik gaan zoeken naar de waarheid. Ik weet nog de eerste keer dat ik met een vriendin een theosofische lezing bijwoonde en er over geesten werd gesproken. Ik begon de boeken van Shirley Maclaine te lezen, zoals “Op glad ijs” en allerlei vragen over vroeg sterven werden beantwoord. Een nieuw fenomeen werd aan mijn mind toegevoegd:  reïncarnatie  en in alle levens leerde je je lessen om tot vervolmaking te komen. Hoe uit deze cyclus van reïncarnatie te komen was de volgende vraag.   Op mijn 35e kwam ik in aanraking met de school voor filosofie. Daar kon je leren een vrij mens te worden. Met behulp van de Indische geschriften, boeken van Gurdieff en Ouspensky en ondersteund door meditatie kon je je realiseren. Ik heb het 15 jaar volgehouden, had intussen wel mijn twijfels maar in mijn verbeelding boekte ik toch vooruitgang. Inmiddels had ik al allerlei mensen bekeerd tot deze school, want daar moest je zijn als je beter mens wilde worden. Ook mijn kinderen beïnvloedde ik met mijn nieuwe denkbeelden en leerde ze sanskriet teksten opzeggen uit de veda’s.

Daarna kwam ik met een helderziende in aanraking die mij leerde om mijn emoties te transformeren door een methode, een soort touch for health, die zij had doorgekregen van haar gids. Ook zelf-vergevingen kwamen in deze methode aan bod. Weer stuurde ik allerlei vriendinnen en familieleden naar haar toe, want ik had weer een stukje waarheid ontdekt.

Rond 2011 ben ik me voor 2012 gaan interesseren en heb ik gewacht op de grote shift die in 2012 zou plaatsvinden. En ja hoor mijn kinderen (wel inmiddels volwassen mensen) geloofden hier ook in, alleen mijn man had zo zijn bedenkingen. Ik deelde ook met vriendinnen allerlei spirituele boeken m.b.t 2012.

En nu is Desteni aan de beurt, ik zocht vandaag oude vrienden op facebook en in gedachten was ik bezig ze een link van Desteni te sturen want mijn bekeringsdrang is er nog steeds.  Omdat ik heb gemerkt, dat mijn kinderen, familie en vrienden die ik hierover gesproken heb, me niet meer serieus nemen, heb ik het niet gedaan.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd iedere keer opnieuw te geloven dat ik de waarheid heb ontdekt.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd te geloven dat de verschillende levens je lessen geven om tot realisatie te komen.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat religies je kunnen helpen om je te realiseren als een volmaakt wezen.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat er een god, engelen, aartsengelen bestaan die mij de weg wijzen op deze aarde om tot realisatie te komen en die uiteindelijk zorgen voor een rechtvaardige wereld waar niemand zijn karma ontloopt.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat ik andere mensen, waaronder mijn  kinderen in mijn zoektocht ook de verkeerde kant heb opgestuurd omdat ik met valse overtuigingen en verbeeldingen rondliep en dacht te weten hoe de waarheid in elkaar zat.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik (en mijn familie) na 2012 in een hogere dimensie zou komen waar we in een gelukzalige wereld terecht zouden komen waar gelijkheid en liefde heerst.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd te denken dat ik andere mensen moet overtuigen van mijn ideeen om mezelf dan veiliger/geaccepteerd/gewaardeerd te voelen.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat ik andere mensen op mijn spirituele reis wilde meenemen om zodoende waardering te krijgen voor het pad dat ik volgde.

Ik vergeef me zelf te hebben toegestaan en geaccepteerd dat ik nu ook andere mensen van Desteni wil overtuigen en zodoende complimenten te ontvangen dat ik Desteni gevonden heb.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd het jammer te vinden dat mijn kinderen en man niet het proces van Desteni volgen zodat we dit met elkaar kunnen delen.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd te denken het ’t beste voor te hebben met mijn kinderen en er vaak ben achtergekomen toch op het verkeerde spoor te hebben gezeten.

Ik vergeef mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd bang te zijn nu ik met Desteni bezig ben er uiteindelijk zal achter komen weer iets te hebben gevolgd dat me nergens toe leidt wat eigenlijk betekent dat ik mijn eigen mind/gevoel niet vertrouw.

Wanneer ik merk dat ik anderen wil bekeren om het Desteni proces te volgen stop ik en adem en realiseer ik me dat ik niemand kan sturen in zijn proces tot diegene ziet dat de verschijningsvorm dat wij leven noemen niets anders is dan een grote leugen.

Ik stel me zelf ten doel verder te gaan met bloggen, zelf-vergeving, zelf-eerlijkheid en zelf-correctie en zo anderen te inspireren hetzelfde te doen.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op dag 7 Mijn bekeringsdrang

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s