Dag 2 Hoe word ik een verantwoordelijke oma?

omaHet weekend logeren onze kleindochters bij ons, zodat mijn dochter, die alleen voor ze zorgt dan even wat tijd voor haar zelf heeft. Ze zijn bijna 4 en 2. Op zondagmiddag neemt ze hen dan weer naar huis.

Ik heb dit op me genomen omdat ik weet dat ze het echt nodig heeft en het anders ook niet redt in haar eentje, maar het valt me ieder weekend toch heel zwaar. Dit komt vooral omdat de oudste helemaal niets van anderen aanneemt, totaal niet luistert en een keel van jewelste opzet als ze haar zin niet krijgt. Dat is niet het ergste, maar ze pakt ieder speeltje van haar zusje af en duwt en slaat haar ook om de haverklap. Ze is vreselijk jaloers. Ik weet dat kinderen een spiegel voor ons zijn en er zal heus een groot deel van mezelf gekopieerd zijn en ik probeer hier ook naar te kijken. De meisjes groeien op zonder vader en hij is ook de reden dat we 1,5 jaar geleden plotseling naar het buitenland zijn verhuist zodat er geen contact meer kan zijn.  Hij heeft de oudste ontzettend bang gemaakt in de paar keer dat hij alleen omgang met haar had en we verdenken hem er ook van haar misbruikt te hebben, alleen weten we niet wat er precies gebeurt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en heb geaccepteerd het weekend met mijn kleindochters als moeilijk te ervaren omdat er nooit een ontspannen, gezellige sfeer is en de oudste de jongste altijd domineert en plaagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en heb geaccepteerd mijn oudste kleindochter lastig te vinden omdat ze nooit wil luisteren, altijd dwars is en eigenlijk alleen maar gezellig doet als haar zusje er niet bij is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en heb geaccepteerd mijn jongste kleindochter liever te vinden dan de oudste en dit misschien ook laat merken aan de oudste.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en heb geaccepteerd dat ik niet weet hoe ik hier verantwoordelijk mee om moet gaan en steeds weer in mijn mind ga zitten en probeer een oplossing te bedenken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en heb geaccepteerd dat als de oudste zich heel dwars gedraagt ik dan denk “ze lijkt precies op haar vader”.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en heb geaccepteerd dat ik vaak boos op haar word en mijn stem ga verheffen uit moedeloosheid en machteloosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en heb geaccepteerd dat ik verdrietig word van het feit dat ik totaal geen invloed op haar kan uitoefenen om haar wat aardiger naar haar zusje te laten zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en heb geaccepteerd dat ik bang ben om een slechte invloed op hen beiden te hebben omdat ik het ook niet weet.

Als ik zie dat ik het moeilijk vind om met mijn kleindochters om te gaan stop ik en adem en realiseer me dat het hebben van die gevoelens, gedachten en emoties niet echt zijn en mij ervan weerhouden om echt te leven.

Ik stel mezelf ten doel om mijn kleinkinderen als mijn spiegel te ervaren en hierin mijn patronen te ontdekken.

Ik stel mezelf ten doel niet met mijn gevoelens en emoties meer mee te gaan en geen oplossingen meer proberen te bedenken maar binnenkort een boek van Eqafe te bestellen dat over dit onderwerp gaat en me hierin te verdiepen.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Dag 2 Hoe word ik een verantwoordelijke oma?

  1. ja dit zijn van die extreem lastige situaties waarvan je zou willen dat je ze niet mee hoefde te maken. Maar die hier zijn als de klaarblijkelijke consequentie van het verleden. Dus je doet er inderdaad goed aan om de gelegenheid te benutten om je reacties te zien en te zelfvergeven en te corrigeren in zinvolle voornemens die praktisch toepasbaar zijn. Zo zal het heden wat jij creëert niet langer een voortzetting van het verleden zijn. Elke reactie die jij niet meer hebt zal voor het kind iets betekenen. Ook al zou je dat aan haar gedrag niet direct merken.

  2. kimamourette zegt:

    heel toffe introspectie en zelf-vergeving statements Marja!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s